19.Yüzyıl enstrümental Türk mûsikisinin en büyük bestekârı sayılan Osman Bey, 1816 yılında İstanbul’da Tophane semtinde babasının evinde doğdu. Babası musâhib-i şehriyârî, bestekâr-tanburî Zeki Mehmet Ağa, onunda babası musâhib-i şehriyârî, bestekâr-tanburî Numan Ağa’dır.    Sultan 2. Mahmud’un emriyle Enderûn’a alındı. 10 yaşında iken hanende mülazımı ( stajyer ), bir yıl sonra da çavuş payesiyle ve arkadaşları  hanende Büyük Rifat Bey ve Haşim Bey ile birlikte hanandeliğe terfî etti. 30 yaşna kadar bu görevini sürdürdü. 1846 yılında babasının ölümü üzerine hanendeliği bırakarak sazendeliğe geçti. Kendi kendine öğrendiği tanburu ile sersazendeliğe kadar yükseldi. Sultan Aziz devrinde de aynı görevini sürdürdü, hatta nişan da aldı.    Mevlevî tarîkatına bağlı olan Tanburî Osman Bey, Galata Mevlevîhanesi’ne devam eder ve âyînlerde tanburu ile mutrıbda bulunurdu. Bir hayli öğrenci de yetiştirmiştir. Şeyh Celâleddin Dede bunlardan biridir. Osman Bey’in özellikle peşrev ve saz semâîleri çok önemlidir. Şarkı formunda eserlerde  bestelemiş olan Osman Bey’ in,  peşrev ve saz semâîlerinde daha başarılı olduğu kaçınılmaz bir gerçektir. Bugün elimizde 16 makamdan peşrevleri, 10 makamdan saz semâîleri ve 9 ayrı makamdan 11 adet şarkısı bulunmaktadır. 1.10.1885 yılında göğüs hastalığından, İstanbul’da öldü. Beşiktaş’ta Yahya Efendi Dergâhı mezarlığına gömüldü. Üç erkek ve bir kız evladı vardı.  (AKSÜT, Sadun, Türk Mûsikîsinin 100 Bestekârı, İnkilap Yayın Evi, 1993, İstanbul.)(ÖZTUNA, Yılmaz, Türk Mûsikîsi Ansiklopedeisi, Orient Yayın Evi, 2006, Ankara.) Derleyen : Yüce GÜMÜŞ